De waarheid op een waagschaal

Van detail tot overview, mijn beeld van de wereld



dinsdag 1 november 2011

vrijdag 21 oktober 2011

Outdoor, waar begin je aan

Tips voor geïnteresseerde nieuwe buitensporters:

Er zijn heel veel sites en boeken over wandelen en rondtrekken in de buitenwereld. Maar gewoon gaan doen is toch echt het enige wat het waar maakt. Veel beginners in de buitensportwereld starten met een keer een groepsreis meemaken om te kijken hoe het allemaal in z’n werk gaat. Dan zit je nog niet zelf met het organiseren of uitstippelen van de reis en kun je onderweg heel veel tips krijgen van doorgewinterde reizigers met dezelfde passie. Zo ben ik zelf ook begonnen.

Reisorganisaties
Intertrek waar ik zelf graag bij mee ging in het begin (lowbudget) is er helaas dit voorjaar mee opgehouden. Voorbeeld van een organisatie die ook meer lowbudget is, is Spring Reizen, gericht op de wat jongere buitensporter. Een organisatie waar ik zelf nog steeds graag bij mee ga is HT-Wandelreizen, met volop keuze uit erg mooie reizen naar afgelegen gebieden. En zo zijn er nog veel meer. Ook wanneer je niet van plan bent een groepsreis te maken, dan zijn sites van reisorganisaties erg handig om ideeën op te doen. Zij hebben namelijk al uitgezocht wat de mooiste plekken zijn in de wereld. Je kunt daar dan altijd je eigen draai aan geven als je liever zelf op pad gaat.

(Winterkampeertrektocht, West Highland Way, Schotland)

Websites
De beste site die ik ken om je meer te verdiepen in outdooractiviteiten is hiking-site.nl. Daar is alles te vinden over materiaal, soorten reizen, voorbereiden/plannen, vinden van reisgenoten, bestemmingen, tips, ervaringen, etc, etc, etc... Ik kijk er zelf regelmatig voor materiaalervaringen en de buitensportkalender. Altijd interessant om te zien of er beurzen, lezingen of nieuwe buitensportfilms zijn in de buurt. En er is natuurlijk de site van de NKBV (Nederlandse Klim en Bergsportvereniging) voor interessante cursussen, reizen, verhalen en tips: nkbv.nl

Tijdschriften
Goed blad om te lezen als starter is Op Pad of Lift (wat moeilijker te vinden in kiosks) maar beiden hebben natuurlijk ook een website: oppad.nl en liftmagazine.nl

Reisverhalen 
Verder staat internet vol met websites van buitensporters en avonturiers die graag hun ervaringen delen. Laatste mooie site die ik hierover zelf pas ontdekt heb is droomplekken.nl, de website van reisjournalist Corno van den Berg. Bevoorrecht avonturier en meesterlijk verteller.

Boekhandels 
En dan heb je nog de boekhandels. De beste zijn de gespecialiseerde reisboekhandels. Daar is echt alles te vinden en ze hebben aparte en vaak grote afdelingen voor wandel- en fietsreizen waarbij de meest afgelegen gebieden ruimschoots aan bod komen. De bekendste voor mij is Pied a Terre in Amsterdam. Mensen komen van heinde en ver om juist hier weer nieuwe ideeën op te doen. Er staan ook genoeg ‘hoe pak ik het aan’ boeken bij en personeel voor gericht advies.

Genoeg om mee te starten denk ik zo, dus rest mij je veel plezier te wensen met het voorbereiden van je eerste echte outdoorreis.


“Open your mind and travel the world” (kittyswereld.nl)

(Rugzaktrektocht Oost-Groenland met HT-Wandelreizen)

woensdag 3 augustus 2011

De fietser













Vreemd fenomeen is dat toch. Je hebt fietsers en je hebt wandelaars. Ik schaar mij bij de laatsten. En toch maak ik af en toe een uitstapje. Fietsers kunnen overtuigend zijn. Mijn vader is daar één van. En zo stapte ik onvoorbereid een paar weken geleden ineens op de fiets om samen van Amsterdam via de Radweg R1 naar Berlijn te gaan.

Wandelen doe ik al sinds ik kan lopen. Vanaf de dia’s van familie van de bergketens in de pyreneeën  raakte ik aan dit landschap verslaafd. Wandelen is een middel om tot het niets door te dringen. En juist daardoor tot alles wat voor anderen verborgen blijft. Niemand komt zover als de wandelaar. Daar waar de paden ophouden gaat de wandeling voort. Van a naar b wel te verstaan. Want daarin ligt voor de echte wandelaar de uitdaging. We hebben een doel, willen onszelf testen en grenzen verleggen. En met het overstijgen van die grenzen nieuwe oorden ontdekken. Niet zozeer voor de mensheid maar vooral voor onszelf.

Nergens voel ik me vrijer dan met zware rugzak dwalen door niemandsland. Of nu ja, dwalen over een in kaart gebracht pad. De overweldiging om na lang zwoegen op de top te staan. Stap voor stap de pas dichterbij te zien komen en vervolgens op de rand van een nieuwe wereld te staan. De adrenaline stroomt en blijft stromen, de hele route lang.


Maar wat heeft dit met fietsen te maken? De parallel zit in de uitdaging. Die hebben fietsers en wandelaars gemeen. Ook fietsers staan liefst maanden tevoren al gebogen over een kaart. Analyseren van routes, gebieden en nieuw te ontdekken werelden. Wat wordt het startpunt en waar leidt de tocht naartoe. Fietsen is een vak apart. Dat kan niet iedereen. Dat heb ik de eerste dagen wel weer ervaren door onvoorbereid op pad te gaan.

Je lichaam moet wennen aan het zadel, je voeten aan de trappers, je benen aan de kracht waarmee de pedalen rond moeten blijven gaan. Waar bij wandelen de wind vooral langs je lijkt te gaan, blaast deze je je op de fiets met kracht terug. Van a naar a lijkt soms eerder op te gaan. Vergroeit met mijn rugzak is mijn systeem tijdens het fietsen danig in de war. Maar na de eerste dagen is dit aardig op mijn fietstassen geprojecteerd.

Fotograferen blijkt lastiger, de camera hanteren met één hand om geen vaart te minderen blijkt soms haast een uitdaging teveel. Maar wat in mijn hoofd zit gaat er niet zo snel uit. Fietsend kijken door de zoeker is voor mij een geheel nieuw fenomeen. En op hobbelige wegen fietsend dan toch die scherpe foto creëren ontneemt mij meermaals de adem. Alsof het binnenhouden van die lucht de camera ook maar iets stabiliseert. Lang leve twee vrije handen tijdens het wandelen denk ik keer op keer. En dus stop ik tijdens het fietsen ook maar wat meer.

Het fenomeen van vrijheid hangt vanaf de eerste kilometers in de lucht. Mijn fiets neemt het gevoel van mijn rugzak over. De handvaten stevig in mijn handen, voel ik dat ik op weg naar mijn niemandsland ga. En ook al is de bestemming dit keer wat dichterbij dan ik gewend ben, de uitdaging om er fietsend te komen maakt de wens om van a naar b te komen meer dan waar.

Ik ben weer op pad en hoewel Nederland en Duitsland bekend lijken, heb ik zelden zo’n nieuwe omgeving gezien. Met andere ogen, een nieuwe route en een open blik snap ik ineens wat ook fietsen zo bijzonder maakt. De fietser blijft de fietser, de wandelaar wandelaar. Maar in de beleving van hun omgeving raken ze elkaar. Ik ben een wandelaar die af en toe een fiets aanraakt. En dat maakt de ervaring voor mij bijzonder. Het één kan het ander niet vervangen. Maar als alternatief is het minstens zo de moeite waard.


zondag 5 juni 2011

Openluchttheater weer van start in Vondelpark

De hele ochtend al trekken zware wolken en regenbuien voorbij. De straten zijn verlaten. De T-shirts, de zon en de slippers lijken allemaal weggevaagd. Echt een dag om binnen te blijven. En toch broeit er iets op zondag 5 juni 2011.

Geschuifel achter ramen. De blik omhoog gericht. Mensen trekken langzaam de gordijnen weg om weifelend op pad te gaan. Bestemming Vondelpark, want daar zitten ze halverwege de middag massaal. De tribunes van het theater zijn volgepakt voor het openingsprogramma van een nieuw openluchtseizoen. Voor het podium stroomt het vol met jong en oud, met dak en dakloos, hetero en homo, bier en rosé. Honden kwispelen. Wake Up meldt een shirt van een bezoeker. Al bedoelt hij daar waarschijnlijk vooral zichzelf mee.

Een vol programma dat tot 28 augustus door zal gaan. Nu eerst de opening, waarvoor de Vliegende Panters bij wijze van uitzondering nog een keer samen op het podium staan. Ze zetten in en grijpen gelijk de aandacht van het tot dan toe keuvelend publiek. Een sarcastisch ‘Het blanke ras is superieur’ schalt door het park. “Oohhh…” Gelach en gêne trekt door de mengelmoes aan culturen waar het lied aan is gericht. Bewust van hun buren krijgt een deel van het publiek een blos op het gezicht. Het rapnummer erna zijn zij toch een beetje opgelucht en is iedereen hongerig naar meer.

De affiches kondigen voor dit jaar weer grote namen aan. Jan Jaap van der Wal, New Cool Collective, Scapino Ballet, Waylon en voor de jeugd is pantomimespeler Hakim dit jaar weer gast. Maar vooral interessant is ook de lijst met alle aanstormend talent. Van vrijdag tot zondag zullen hier iedere week naast bekende gezichten, vele nieuwe gezichten staan. In cabaret, muziek en dans. Doordeweeks mag het blijven regenen. Voor het openluchttheater is in het weekend de zon er weer. Twaalf weken lang.

vrijdag 27 mei 2011

De waarheid onder ogen

Reeks portretten in vestingstad Naarden


In Naarden is op 21 mei het tweejaarlijkse Fotofestival weer van start gegaan. Volgens photoq.nl ‘op safe’ door de keuze voor gevestigde namen. Maar daardoor zeker niet minder de moeite waard.

De organisatoren hebben het groots aangepakt dit jaar. Via krant, social media en tijdschriften wordt veel aandacht voor het festival gevraagd. En dat maakt nieuwsgierig. Het thema dit jaar is ‘Let’s Face it’. Getoond door een grote reeks aan portretfoto’s. Portretten gemaakt door bekende Nederlandse fotografen als Joost van den Broek, Koos Breukel en Stephan Vanfleteren. Ondanks de kritiek van photoq.nl is er ook veel werk van nieuw talent te zien. Het festival staat vooral om het stimuleren van dit talent bekend.

Een van die nieuwe namen is Bas Losekoot. Zijn ‘Gezichten van Alzheimer’ toont de waarheid van kwetsbare mensen. Zoals bij alle fotoreeksen ook hier een bordje met korte uitleg; ‘Door de ziekte verliezen ze hun masker en tonen zij hun echte emotie’. Niet alleen Alzheimer, ook de fotografen is het gelukt tijdens dit festival in veel van hun foto’s het masker af te nemen van de geportretteerde. De waarheid achter het masker maakt dat je het beeld ingetrokken wordt. Via de indringend op jou gerichte pupillen ervaar je emoties die je verder meestal niet ziet.

Ook Flokje van Lith is hier geweldig in geslaagd. Met haar ‘Eyes of innocence’ legde ze de onschuld van kinderen vast. “Mijn portretten moesten sereniteit uitstralen maar ook intrigeren”. Op haar foto’s zijn kinderen te zien met niet meer dan een licht hemd tegen een lichte achtergrond. Geperfectioneerd in Photoshop om de sereniteit te benadrukken, wordt je blik gelijk naar de ogen van deze kinderen getrokken. En daar is het haar ook om te doen. ‘Hoe onschuldig zijn de ogen van de kinderen? Wat hebben zij al meegemaakt? Less is more’ staat op het bordje naast haar foto’s en dat er meer speelt achter die ogen is voelbaar waar.

De portretten zijn intrigerend maar ook de omgeving waarin de foto’s hangen zijn een blik van de bezoeker waard. Naarden is een vestingstad met veel historie. De organisatoren en vele vrijwilligers laten u hier graag wat van zien. De foto’s zijn in de belangrijkste gebouwen van Naarden tentoongesteld. De grote kerk, het stadhuis, kazerne Bastion Oranje en de Gele Loods zijn zeker het bezoeken waard. Daarnaast een wandeling om de wallen. Want ook de wanden die de stad omgeven zijn met immense portretten omhuld.

Naast historie en portretten biedt het festival een kijkje in de nieuwe mogelijkheden van fotografie. Ook op dit festival is multimedia doorgedrongen. Naast statische zijn er ook bewegende portretten. Alleen al om te zien wat dat met je doet zou je naar het festival toe moeten gaan. Maar hoe technisch of hoe simpel ook gemaakt, het zijn vooral de in ieder gebouw weer indringende blikken die dit festival bijzonder maakt.


Fotofestival Naarden: 21-5 t/m 19-6

dinsdag 17 mei 2011

Bestuurlijke misvatting

Zo herkenbaar voor een ieder die in een wat grotere organisatie werkt:

De wet op behoud van bestuurlijke ellende.

Willem Mastenbroek, hoogleraar ‘Organisatie-cultuur en Communicatie’ aan de Economische faculteit van de Vrije Universiteit te Amsterdam, legt in dit artikel haarfijn uit waar het precies misgaat in de communicatie bij grotere organisaties. Waar zowel managers als medewerkers roepen om meer duidelijkheid, lijkt deze verder weg dan ooit. Door bestuurlijke routines raakt directe communicatie steeds verder op de achtergrond.

Waar vanuit routine het zoveelste project ontworpen wordt om de informatiestromen te verbeteren, gaat deze voorbij aan 'eendracht maakt macht'. De sleutel ligt niet in de steeds grotere opeenstapeling van verbeterprojecten, maar juist in vereenvoudiging van het communicatieproces. Niet weer een nieuw informatiesysteem, versleuteld met alle daarvoor al bedacht. Een stap terug in de eenvoud, niet weer een nieuwe manager erbij of een nieuwe afdeling zelfs, maar saneren in alle informatiegeweld. Communicatie werkt het best wanneer de ruis gereduceerd wordt. Dit gaat niet door extra lijnen ertussen, maar juist door een aantal lijnen ertussenuit.

Klik op ManagementSite.nl voor het complete artikel van Willem Mastenbroek over besturen en leiderschap. Niet nieuw maar nog o zo waar.

zaterdag 14 mei 2011

vrijdag 6 mei 2011

maandag 2 mei 2011

Utrechtse ‘Iron Lady’ blijft ongeslagen koningin kickboksen

Utrecht - Aankondiging was niet nodig. Iedereen wist wie op het punt stond de vechtarena te betreden. ‘Iron Lady’ Germaine de Randamie was na drie jaar eindelijk weer in Nederland te zien. En dat was te horen in Sportcentrum de Galgenwaard.

Al drie jaar durfde niemand het meer op te nemen tegen kickbokster de Randamie. Voor een nieuwe uitdaging week ze daarom uit naar het freestyle vechten in de Amerikaanse MMA. Maar nu was daar ineens de Friese Lena Buytendijk. Deze eveneens MMA-vechtster was de eerste die het na zoveel tijd aandurfde tegen de Randamie in de kickboksring.

Afgelopen zondag 1 mei was het zover op het Next Generation Warriors kickboksgala. Hakkend op harde housemuziek betrad Buytendijk de ring. Klaar voor het gevecht waar ze naartoe had getraind. Klaar om als eerste de ‘Iron Lady’ te verslaan. De muziek werd grimmiger, het gejoel luider. “Ze wil het bloed van haar tegenstandster” klonk het door de spiekers en met de vuisten omhoog gericht naar haar thuispubliek bevestigde de Randamie haar comeback.

De partij begon afwachtend. Beide vechtsters checkten elkaar uit. De dekking van de Randamie zat uitdagend laag, een stoot altijd gevolgd door een lage trap. En alles even hard. “Ze heeft echt vuisten van staal”, aldus nichtje Lindsey, “Al laat ze deze partij nog niet alles van zichzelf zien.” Tot ze het publiek in de derde ronde beloonde met een aanval van rake series en de partij afmaakte met haar knie. Geen knock out deze keer. Maar ondanks dat Buytendijk een waardige tegenstandster was, bleek ook zij voor de Randamie een maatje te klein.

“Utrecht mijn stadje!” beantwoordde de Randamie door de microfoon het uit zijn dak gaande publiek. De ‘Iron Lady’ had weer toegeslagen en het smaakte naar meer, want “Dit is geen afscheid van het kickboksen, als ik weer uitgedaagd word, dan volgen er meer.” Maar wie weet is eerder nog een nieuwe partij tussen de Randamie en Buytendijk te zien. Dan in MMA-stijl. Een op adem gekomen Buytendijk heeft haar daar na afloop van de wedstrijd in ieder geval alvast naar gevraagd.

dinsdag 26 april 2011

Belofteteam Ajax blijft steken op zesde plaats

Amsterdam - In de laatste competitiewedstrijd van het seizoen is Jong Ajax er niet in geslaagd Jong AZ op de ranglijst voorbij te gaan. Een 1-0 voorsprong zagen zij in de laatste minuten omgebogen worden naar een 1-2 overwinning voor AZ. “Het is bij ons vaak net niet”, aldus Jong Ajax trainer Gery Vinkin in een interview aan de Ajax website, “Extra zuur om zo te verliezen”.

Na een ijskoude en sneeuwrijke wedstrijd vorig jaar november in Alkmaar, troffen de beide ploegen elkaar 26 april voor de return op sportcomplex De Toekomst in Amsterdam. Het contrast had niet groter kunnen zijn. Waar in november nagenoeg alle wedstrijden waren afgelast wegens de kou, vielen nu de mussen bijna van het dak. Een goed gevulde tribune genoot zichtbaar van de zon. Op het veld dropen de zweetparels van de gezichten van de spelers. Maar ondanks de inzet was de wedstrijd bij vlagen niet om aan te zien.

Ballen vlogen het publiek om de oren. De bal was soms meer buiten dan binnen de lijnen te zien. “Sneijder krijgt het voordeel van de twijfel”, volgens Ajax-supporter Joop op de tribune over de jongste telg van de Sneijder familie, “Dat komt vast door zijn naam, want met het spel dat ie laat zien, zal hij het eerste elftal nooit halen.” “Nee dan die nr. 6, daar gaan we absoluut meer van zien.” Erwin wijst naar de zeventienjarige aanvoerder Adam Maher van Jong AZ. Het enige lichtpuntje in de eerste helft. Want afgezien van zijn mooie passeerbewegingen was er weinig fraais in het eerste deel van de wedstrijd te zien.

In de tweede helft was de hoofdrol weggelegd voor de Amsterdamse keeper Marco Bizot. Waar Bizot in de eerste helft nog een bijzonder knappe redding verrichtte op een schot van Erik Falkenburg, bracht Bizot Ajax al snel in de tweede helft bijna in de problemen door een bal buiten zijn strafschopgebied met zijn handen te stoppen. “We hadden rood kunnen krijgen”, aldus Vink, Bizot kwam er ook volgens velen op de tribune met geel goed vanaf.

Het tij leek voor de Amsterdammers in de zestigste minuut te keren na een doorkopbal van Evander Sno op Florian Jozefzoon, die daarmee de 1-0 op zijn naam schreef. Maar na alweer gestumper van vooral midden- en voorhoede van beide ploegen bleek Jong AZ in de slotfase de vierde plaats op de ranglijst toch niet af te willen staan. Na eerdere grote kansen gemist te hebben, schoot Falkenburg in de 88ste minuut wel raak. En waar Jong Ajax tevreden leek met het gelijkspel trok AZ-speler Roland Alberg de strop definitief in de laatste slotseconde dicht. Jong Ajax is hierdoor dit seizoen niet verder gekomen dan een teleurstellende zesde plaats.

dinsdag 22 februari 2011

Kunst der natuur


Zaden in de avond, wiegend in de wind, bijna vrij. Foto Kitty Terwolbeck